Komentarze do: All You Need Is Love

Autor: Executor

Executor — Fri, 15 Jan 2010 17:40:09 +0000

Bardzo podoba mi się międzynarodowa wersja tego utworu. Świetne wykonanie i fajna inicjatywa.

Autor: szuman

szuman — Wed, 13 Jan 2010 22:35:47 +0000

„Damę Pik” też mieliśmy pod strzechą – nazwy nie pamiętałem, ale wyglądu nie byłbym w stanie pomylić. Dzięki „Damie” udało się na trochę wskrzesić stare taśmy i tato część z nich pozgrywał do lepszej jakości. Później to wszystko i tak zgrał na kasety magnetofonowe, a „Damę” odsprzedał znajomemu (tak mi się pamięta). Z resztą ten stereofoniczny szpulowiec nie mieszkał u nas długo – może kilka miesięcy – i pamiętam, jak go wujek przywiózł oraz wygląd gościa, do którego „Dama” w dalszej kolejności trafiła. Aż łezka w oku się pelęta, tak dobrze to pamiętam :) Sorry za offtop

Autor: Jakub Milczarek

Jakub Milczarek — Wed, 13 Jan 2010 21:04:41 +0000

@szuman – A ja dzieciństwo spędziłem przy szpulowcu o pięknej nazwie Dama Pik:

@Laska – Tak, wilków można było się bać – może poza sceną, w której wilk gryzie księcia :) A nie bałeś się odwiedzin u Golarza Filpia i momentu ożywiania Adolfa?
Co do płyt The Beatles to mam tą przyjemność mieć oryginał A Hard Day’s Night i rosyjskie wydania Help!, Rubber Soul, White Album i coś jeszcze…

@Karim – Witaj na mojej stronie, zapraszam do częstszych odwiedzi i komentowania! Co do Across the Universe, to nie miałem przyjemności jeszcze go oglądać – muszę się zainteresować tematem.

Autor: Karim

Karim — Wed, 13 Jan 2010 07:53:13 +0000

Bardzo fajny pomysł. Dodam jeszcze,że bardzo przyjemna jest wersja z filmu Across the Universe. The Beatles to również moja ulubiona grupa;)

pozdrawiam Peace!!!

Autor: Laska

Laska — Wed, 13 Jan 2010 07:35:05 +0000

Snu o 7 szklankach jakoś się nie bałem, ale – jak pewnie większość rówieśników – bałem się wilków, szczególnie sceny, kiedy maszerowały z pochodniami – „Idziemy razem, nas nie pokona nikt! Przed wilczym stadem już opór wszelki znikł!” w wykonaniu TSA.

Widać twórcy „Pana Kleksa” mieli słabość do The Beatles – np. w „Podróżach…” wykorzystali motyw żółtej łodzi podwodnej :)

A co do pierwszej styczności i skojarzeń z The Beatles – pamiętam, że miałem (a właściwie mój ojciec miał) 2 single. Na jednym było „Yesterday”, a na drugim „Help”. Muszę dobrze poszukać. Tak w ogóle chętnie zobacyzłbym parę płyt chłopców z Liverpoolu w swojej kolekcji, ale niestety ceny – zaporowe :(.

Autor: szuman

szuman — Wed, 13 Jan 2010 01:03:57 +0000

mój szpulowiec zakończył swój żywot jeszcze w latach osiemdziesiątych. Wespół z kolegą rozebraliśmy go na czynniki pierwsze, później dostało się jeszcze odbiornikowi radiowemu Jowita2, a na samym końcu dostało się nam :) Oto moje bydlę: http://pl.wikipedia.org/wiki/ZK_140T :)

Autor: Jakub Milczarek

Jakub Milczarek — Tue, 12 Jan 2010 20:56:44 +0000

@szuman – Ja też moich pierwszych utworów słuchałem na takim magnetofonie :) W moim przyszłym domu ten sprzęt będzie stał na honorowym miejscu i od czasu do czasu będę go odpalał!

@Laska – Ależ oczywiście – twórcy Akademii Pana Kleksa nawet się do tego przyznawali. Co więcej nie tylko sama konwencja jest taka sama ale również sam Pan Kleks jest stylizowany na Johna Lennona :)
Nie wiem jak Ty ale ja, jak byłem mały, to się bałem tej części filmu i nie tylko tej :P

Autor: Laska

Laska — Tue, 12 Jan 2010 20:15:56 +0000

Nie sposób nie zauważyć podobieństwa „Snu o siedmiu szklankach” z „Akademii Pana Kleksa” do w/w animacji :)

Autor: szuman

szuman — Tue, 12 Jan 2010 10:11:32 +0000

zawsze, gdy słyszę The Beatles, przypomina mi się stary, szpulowy magnetofon Unitra. Była to pierwsza rzecz, jaką mój Ojciec kupił sobie za swoją pierwszą wypłatę :) Z jego muzycznej kolekcji ostała się jedynie taśma „Chłopców z Liverpoolu”, którą namiętnie odgrywałem, mieszając ścieżki, przyspieszając palcem – prawie jak dj :)