All You Need Is Love

9 komentarzy

1. 

   szuman
   

   12 stycznia 2010

   zawsze, gdy słyszę The Beatles, przypomina mi się stary, szpulowy magnetofon Unitra. Była to pierwsza rzecz, jaką mój Ojciec kupił sobie za swoją pierwszą wypłatę :) Z jego muzycznej kolekcji ostała się jedynie taśma „Chłopców z Liverpoolu”, którą namiętnie odgrywałem, mieszając ścieżki, przyspieszając palcem – prawie jak dj :)

2. 

   Laska
   

   12 stycznia 2010

   Nie sposób nie zauważyć podobieństwa „Snu o siedmiu szklankach” z „Akademii Pana Kleksa” do w/w animacji :)

3. 

   Jakub Milczarek
   

   12 stycznia 2010

   @szuman – Ja też moich pierwszych utworów słuchałem na takim magnetofonie :) W moim przyszłym domu ten sprzęt będzie stał na honorowym miejscu i od czasu do czasu będę go odpalał!

   @Laska – Ależ oczywiście – twórcy Akademii Pana Kleksa nawet się do tego przyznawali. Co więcej nie tylko sama konwencja jest taka sama ale również sam Pan Kleks jest stylizowany na Johna Lennona :)
   Nie wiem jak Ty ale ja, jak byłem mały, to się bałem tej części filmu i nie tylko tej :P

4. 

   szuman
   

   13 stycznia 2010

   mój szpulowiec zakończył swój żywot jeszcze w latach osiemdziesiątych. Wespół z kolegą rozebraliśmy go na czynniki pierwsze, później dostało się jeszcze odbiornikowi radiowemu Jowita2, a na samym końcu dostało się nam :) Oto moje bydlę: http://pl.wikipedia.org/wiki/ZK_140T :)

5. 

   Laska
   

   13 stycznia 2010

   Snu o 7 szklankach jakoś się nie bałem, ale – jak pewnie większość rówieśników – bałem się wilków, szczególnie sceny, kiedy maszerowały z pochodniami – „Idziemy razem, nas nie pokona nikt! Przed wilczym stadem już opór wszelki znikł!” w wykonaniu TSA.

   Widać twórcy „Pana Kleksa” mieli słabość do The Beatles – np. w „Podróżach…” wykorzystali motyw żółtej łodzi podwodnej :)

   A co do pierwszej styczności i skojarzeń z The Beatles – pamiętam, że miałem (a właściwie mój ojciec miał) 2 single. Na jednym było „Yesterday”, a na drugim „Help”. Muszę dobrze poszukać. Tak w ogóle chętnie zobacyzłbym parę płyt chłopców z Liverpoolu w swojej kolekcji, ale niestety ceny – zaporowe :(.

6. 

   Karim
   

   13 stycznia 2010

   Bardzo fajny pomysł. Dodam jeszcze,że bardzo przyjemna jest wersja z filmu Across the Universe. The Beatles to również moja ulubiona grupa;)

   pozdrawiam Peace!!!

7. 

   Jakub Milczarek
   

   13 stycznia 2010

   @szuman – A ja dzieciństwo spędziłem przy szpulowcu o pięknej nazwie Dama Pik:
   

   @Laska – Tak, wilków można było się bać – może poza sceną, w której wilk gryzie księcia :) A nie bałeś się odwiedzin u Golarza Filpia i momentu ożywiania Adolfa?
   Co do płyt The Beatles to mam tą przyjemność mieć oryginał A Hard Day’s Night i rosyjskie wydania Help!, Rubber Soul, White Album i coś jeszcze…

   @Karim – Witaj na mojej stronie, zapraszam do częstszych odwiedzi i komentowania! Co do Across the Universe, to nie miałem przyjemności jeszcze go oglądać – muszę się zainteresować tematem.

8. 

   szuman
   

   13 stycznia 2010

   „Damę Pik” też mieliśmy pod strzechą – nazwy nie pamiętałem, ale wyglądu nie byłbym w stanie pomylić. Dzięki „Damie” udało się na trochę wskrzesić stare taśmy i tato część z nich pozgrywał do lepszej jakości. Później to wszystko i tak zgrał na kasety magnetofonowe, a „Damę” odsprzedał znajomemu (tak mi się pamięta). Z resztą ten stereofoniczny szpulowiec nie mieszkał u nas długo – może kilka miesięcy – i pamiętam, jak go wujek przywiózł oraz wygląd gościa, do którego „Dama” w dalszej kolejności trafiła. Aż łezka w oku się pelęta, tak dobrze to pamiętam :) Sorry za offtop

9. 

   Executor
   

   15 stycznia 2010

   Bardzo podoba mi się międzynarodowa wersja tego utworu. Świetne wykonanie i fajna inicjatywa.